Before the world discovered the legend, there was a curious schoolboy in Gadag who would wander into a music store just to listen. It was here that he first heard the music of Ustad Abdul Karim Khan, the towering force behind the Kirana gharana. This music for him became something to pursue, almost obsessively.

We trace his journey;from a restless child searching for sound to a disciple shaped by the formidable Pt Sawai Gandharva. The story goes further back, to Kundagol’s vaade, where Abdul Karim Khan once sang while returning from Mysore, eventually taking Sawai Gandharva under his wing. Through that lineage flowed a discipline that would define Bhimsen Joshi’s music.

Subscribe on YouTube

When his father approached Sawai Gandharva, the guru agreed; but not without rigor. For nearly five years, Joshi immersed himself in just three ragas: Todi, Multani, and Puriya. It was not about quantity but depth. He learned how a raga breathes, how it unfolds slowly, how patience can become performance. Music, for him, was never rushed; it was expanded until it filled the room and the listener.

Through the memories of Dr. Pandit Nagaraj Rao Havaldar and others, we encounter the human being behind the myth. Havaldar recalls hearing him on the radio as a child — a reminder of how radio once carried giants into ordinary homes. He also speaks of his own guru, Madhav Gudi, one of Joshi’s celebrated disciples, revealing how a musical inheritance travels quietly across generations.

But who was Bhimsen Joshi beyond the stage?

What we encounter is a colourful and spirited individual; one who loved driving with the same abandon that marked his taans. He relished food with equal passion. 

He famously described the Kirana gharana as a ​“kirane angadi” — a neighbourhood provisions store where you could find everything from hing to other essentials. For him, the tradition was expansive, never restrictive.

Listening was his lifelong riyaaz. He made time to hear other maestros practice, including the shehnai virtuoso Bismillah Khan. Because Bhimsen Joshi believed music grows not only from singing, but from surrendering yourself to sound.

The episode also revisits his remarkable collaborations; moments when great minds met whether alongside Dr M. Balamuralikrishna or the versatile Manna Dey. These were not just performances; they were conversations between traditions.

At the heart of it all was a simple conviction: music must first touch the heart. Technique could impress, but emotion endured. And that is perhaps why his voice still feels immediate; as if it were singing not from the past, but from somewhere within us.

Naadina Naadaputra is not just about remembering the singer everyone reveres. It is about meeting the man who listened deeply, lived fully, and sang with a certainty that transformed breath into belonging.

ಪಂ. ಭೀಮಸೇನ ಜೋಶಿ : ನಾಡಿನ ನಾದಪುತ್ರ 

ಸಂಗೀತ ಕಚೇರಿಗಳು ಅವರ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಒಂದೇ ಸ್ವರದಿಂದ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಬಹುಶ ನಾಡಿನಾಚೆ ಪಸರಿಸಲೆಂದೇ ಜನ್ಮಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಿತ್ತು. ಪಂಡಿತ್ ಭೀಮಸೇನ ಜೋಶಿ ಕೇವಲ ಕರ್ನಾಟಕ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಸಂಗೀತಗಾರನಲ್ಲ. ಅದರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ಮರಣೆಯ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದವರು.

ಜಗತ್ತು ದಂತಕಥೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಗದಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಬಾಲಕನಿದ್ದ. ಅವನು ಸಂಗೀತ ಕೇಳಲು ಅಂಗಡಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಕಿರಾಣಾ ಘರಾನಾದ ಹಿಂದಿನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಉಸ್ತಾದ್ ಅಬ್ದುಲ್ ಕರೀಮ್ ಖಾನ್ ಅವರ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಈ ಸಂಗೀತವು ಅವನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ ಹುಚ್ಚು, ಸಂಗೀತಾನ್ವೇಷಣೆಯ ಕೆಚ್ಚು ಮುಂದಿನ ಎಷ್ಟೋ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು.

ಡಾ. ಪಂಡಿತ್ ನಾಗರಾಜ್ ರಾವ್ ಹವಾಲ್ದಾರ್ ಮತ್ತು ಇತರರ ನೆನಪುಗಳ ಮೂಲಕ, ನಾವು ದಂತಕಥೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಹವಾಲ್ದಾರ್ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೊದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಾಡು ಕೇಳಿದ್ದು, ಜೋಶಿಯವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ತಮ್ಮ ಗುರು ಮಾಧವ ಗುಡಿಯ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಥೆಗಳು — ಹೀಗೆ  ಸಂಗೀತ ಪರಂಪರೆಯು ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ವೇದಿಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಭೀಮಸೇನ ಜೋಶಿ ಯಾರು?

ನಾವು ಕಾಣುವುದು ಒಬ್ಬ ವರ್ಣರಂಜಿತ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ. ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯುತ ತಾನ್-ಗಳಂತೆಯೇ, ಕಾರ್ ಚಾಲನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾದಿಷ್ಟಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯ ಒಂದು ಸರಳವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು. ಸಂಗೀತವು ಮೊದಲು ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ತಂತ್ರವು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದು, ಆದರೆ ಕೇವಲ ಭಾವನೆಗಳು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಹುಶಃ ಅವರ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನೂ ಇರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೂ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಎಲ್ಲೋ ಹಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ.

‘ನಾಡಿನ ನಾದಪುತ್ರ’ ನಾವು ಗೌರವಿಸುವ ಗಾಯಕನನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಭಾರತದ ಸಂಗೀತ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಿದ ಅನ್ವೇಷಕನನ್ನು ಅವನ ಜೀವನಾನುಭವದಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಒಂದು ಆಹ್ವಾನ.

Credits

Akshay Ramuhalli, Bruce Lee Mani, Gorveck Thokchom, Kishor Mandal, Kruthika Rao, Narayan Krishnaswamy, Prashant Vasudevan, Ram Sheshadri, Sananda Dasgupta, Seema Seth, Shraddha Gautam, Shilpi, Tanvi Avlur, and Velu Shankar.

We are grateful to Sushilendra Joshi, Gadag; Pranesh Joshi, Gadag; Dr. K. D. Godkhindi, President, Veeranarayana Trikuteshwara Trust, Gadag; Bharat Gudi, Veeranarayana Temple, Gadag; Ramesh Gudi, Veeranarayana Temple, Gadag; Varun Gudi, Veeranarayana Temple, Gadag; Aravind Mahadevappa Katagi, President, Sawai Gandharva Vishwastha Samsthe, Kundgol; Ashok Nadiger, Secretary, Sawai Gandharva Vishwastha Samsthe, Kundgol; R. K. Nadiger, Nadiger Wada, Kundgol; Arjun R. Nadiger, Nadiger Wada, Kundgol; D. B. Patil, Kundgol; Shivakumar Sangappa Poojar and Family, Kundgol; and the residents of Kundgol for being part of the episode.